Niveis A1, A2, B1, B2, C1 e C2: que sabes facer en cada un

«Teño un B2 de inglés.» «Piden un C1 para a praza.» «Estou nun A2 de francés.» As letras e os números do Marco Común Europeo de Referencia para as Linguas (MCER) aparecen en ofertas de traballo, matrículas e currículos. Pero que significa realmente cada nivel? E canto tempo custa pasar dun a outro?

Que é o Marco Común Europeo

É unha escala creada polo Consello de Europa para describir o dominio dun idioma da mesma maneira en calquera país e para calquera lingua. Un B1 de alemán e un B1 de portugués describen o mesmo tipo de capacidades.

Ten seis niveis agrupados en tres bloques:

• A (usuario básico): A1 e A2.
• B (usuario independente): B1 e B2.
• C (usuario competente): C1 e C2.

A clave é que os niveis non miden canta gramática sabes, senón que es capaz de facer co idioma: entender, falar, ler, escribir e interactuar.

A1: as primeiras pontes

Entendes e usas expresións moi básicas do día a día. Podes presentarte, dicir de onde es, preguntar a alguén como se chama e responder a preguntas sinxelas sobre ti, sempre que a outra persoa fale amodo e con paciencia.

Exemplo: nun hotel podes dicir o teu nome, entender o número de habitación e preguntar a que hora é o almorzo.

A2: o día a día sinxelo

Comunícaste en tarefas habituais e previsibles: compras, indicacións, a túa familia, o teu traballo. Entendes frases frecuentes e describes en termos simples o teu pasado e o teu contorno.

Exemplo: podes pedir nun restaurante, preguntar por unha rúa, contar que fixeches o fin de semana con frases curtas e entender un anuncio simple.

B1: xa te desenvolves só

É o nivel no que moita xente sente que «fala» o idioma. Entendes o esencial cando se fala claro sobre temas coñecidos, resolves a maioría das situacións dunha viaxe e podes contar experiencias, plans e opinións con frases enlazadas.

Exemplo: podes explicar no médico que che pasa, contar unha película a unha amiga ou escribir un correo para reclamar un pedido.

B2: falas con soltura

Entendes as ideas principais de textos complexos, mesmo técnicos se son do teu campo. Conversas con nativos con certa fluidez e naturalidade, sen que a conversa sexa un esforzo para ningunha das dúas partes, e podes defender un punto de vista.

Exemplo: podes seguir unha serie sen subtítulos na túa lingua (aínda que te perdas algún detalle), participar nunha reunión de traballo e debater sobre un tema de actualidade.

C1: dominio eficaz

Entendes textos longos e esixentes e captas significados implícitos. Expresaste con fluidez e espontaneidade, sen ter que buscar as palabras de forma evidente, e usas o idioma de maneira flexible na vida social, académica e profesional.

Exemplo: podes traballar ou estudar nunha universidade nese idioma, escribir un informe ben estruturado ou captar a ironía dun comentario.

C2: case coma na túa lingua

Entendes practicamente todo o que les ou escoitas. Resumes información de distintas fontes, argumentas con coherencia e distingues matices finos de significado mesmo en situacións complexas.

Exemplo: podes traducir un texto con matices, entender o humor dun monólogo ou negociar un contrato con precisión.

Ollo: un C2 non significa falar sen acento nin coñecer todas as palabras. Moitos nativos tampouco as coñecen.

Canto tempo leva cada nivel

Esta é a pregunta do millón, e a resposta honesta é: depende. Do idioma, das linguas que xa falas, de canto tempo lle dedicas e de como o fas. Como referencia, as estimacións que adoitan dar os centros de exames para o inglés falan aproximadamente destas horas de aprendizaxe guiada acumuladas desde cero:

Tómao como unha orientación, non como unha promesa. Hai que ter en conta varias cousas:

• A túa lingua materna conta moito. Para quen fala galego, o portugués, o castelán ou o italiano avanzan bastante máis rápido ca o alemán ou o sueco, porque compartimos vocabulario e estruturas.
• As horas non son só clase. Escoitar podcasts, ler, ver series e practicar suman, sempre que prestes atención.
• Canto máis alto, máis lento. Pasar de A1 a A2 nótase en semanas; de B2 a C1 custa moito máis, porque o que falta son matices.
• A constancia gaña á intensidade. Un pouco cada día rende máis ca un atracón o fin de semana e despois dúas semanas sen tocar o idioma.

Como saber o teu nivel

• Fai un test de nivel. Hai moitos en liña. Dan unha idea rápida, aínda que adoitan medir máis vocabulario e gramática ca expresión oral.
• Le os descritores do MCER. As listas de «son capaz de...» do Consello de Europa son moi útiles para autoavaliarte con honestidade.
• Preséntate a un exame oficial. Se necesitas un certificado (para un traballo, unha oposición ou unha universidade), é a única vía válida. En Galicia, as Escolas Oficiais de Idiomas ofrecen certificados de varios idiomas, e existen exames internacionais recoñecidos para cada lingua.

En Parlumi, cada curso está organizado do A1 ao C2 e tes un test de nivel ao comezar, para non empezar desde cero se xa sabes algo, e un exame ao final de cada nivel para comprobar que o tes consolidado.

En resumo

• A1–A2: sobrevives en situacións sinxelas.
• B1–B2: desenvólveste con autonomía e cada vez máis soltura.
• C1–C2: usas o idioma con precisión en case calquera contexto.

Non hai que chegar ao C2 para que un idioma che cambie a vida. Para viaxar con tranquilidade, un A2 ou B1 xa abre moitas portas; para traballar nese idioma, o habitual é apuntar a un B2 ou C1. O importante é saber onde estás e cara a onde queres ir.